Redactiebureau – Literair Vertaler Frans-Nederlands

Anne-Laure Bondoux werd  met ‘le temps des miracles’ door Lire magazine verkozen tot een van de twintig beste boeken van het jaar. Dat is niet zo verwonderlijk. In ‘le temps des miracles’ vertelt Bondoux het ontroerende liefdesverhaal van een moeder en haar zoon. Om haar zoon te beschermen voor de wraakactie die er tegen haar loopt (zij pleegde een terroristische aanslag op een trein), doet de moeder van Koumaïl zich voor als ‘Gloria’. Ze verzint het verhaal dat ze Koumaïl gered heeft uit de armen van zijn gewonde moeder na de bomexplosie op de trein. Ze laat Koumaïl geloven dat hij eigenlijk Blaise Fortune heet en dat hij en zijn moeder Fransen zijn. Ze heeft de stervende Française beloofd goed voor haar zoon te zorgen en hem terug naar Frankrijk te brengen, waar ze elkaar opnieuw zullen terugvinden aan de Mont St Michel.

Opgejaagd door de oorlogsperikelen in de Kaukasus trachten Gloria en Koumaïl Frankrijk te bereiken. Die reis verloopt niet geheel zonder hindernissen maar brengt hen ook in contact met een aantal interessante figuren, zoals bijvoorbeeld de mooie Fatima die haar ogen niet meer opende na de gruwelijkheden die ze heeft gezien.

Na een vermoeiende en riskante reis van vijf jaar slaagt Koumaïl erin om zonder Gloria Frankrijk te bereiken en zelfs uiteindelijk de Franse nationaliteit te bekomen.

Wanneer hij na jaren en volhardend zoeken  eindelijk Gloria terug heeft opgespoord, blijkt ze stervende te zijn. Wanneer hij haar gaat opzoeken in de Kaukasus vertelt Gloria hem het echte verhaal, zodat de jongen eindelijk zijn zoektocht naar zijn eigen moeder kan stopzetten.

Hoop en geluk zijn nooit ver weg in dit verhaal dat zich afspeelt tegen de achtergrond van oorlog en geweld. Het is vooral de liefde tussen Gloria en Blaise die voor het licht en de luchtigheid zorgen in dit donker verhaal.

‘Le temps des miracles’ is een originele variant op de vele verhalen die de vreemdelingenproblematiek aanhalen. Het zou jammer zijn dit verhaal niet aan de Nederlandstalige lezers aan te bieden.

Anne-Laure Bondoux is zeker geen onbekende voor de Nederlandstalige jeugd. Ze werd hier bekend o.a. door haar boek ‘De tranen van de moordenaar’, waarvoor ze in Frankrijk trouwens de prestigieuze prix Tamtam won.

Anne-Laure Bondoux, éditions Bayard Jeunesse, 2009.

Jean-Claude Mourlevat is samen met illustrator Grégoire Solotareff de Franse genomineerde kandidaat voor de Hans Christian Andersen Award 2010. Dat is de tweejaarlijkse prijs die IBBY internationaal uitreikt aan die auteur en illustrator die met hun volledig werk een bijdrage leveren aan de jeugdliteratuur. De internationale jury moet uit een totaal van 56 auteurs en illustratoren kiezen wie met de prestigieuze Award zal gaan lopen.

Voor de Belgische kandidaat nomineren IBBY-Vlaanderen en IBBY-Belgique Francopohone afwisselend een auteur en een illustrator. Voor de editie 2010 wordt Pierre Coran door de Franstalige IBBY-leden naar voren gedragen terwijl de Nederlandstalige IBBY-leden voor illustrator Carll Cneut kozen.

Interessante websites:

www.jc Mourlevat.com

www.IBBY.org

Beste lezer, het is u misschien nog niet opgevallen, maar er wordt weinig Franstalige jeugdliteratuur vertaald. Franse boeken tenderen naar het literaire en komen dan al vlug als saai en ‘zwaar’ over. Jammer. Maar ook onterecht, vind ik.

Sinds een aantal jaren volg ik de Franse jeugdliteratuur op de voet. Ik ben ervan overtuigd dat ze meer heeft te bieden dan ‘Alleen op de wereld’ en ‘De drie musketiers’. In het ruime aanbod zijn er heel wat interessante uitgaven die de Nederlandstalige jeugd aanspreken. Als literair vertaler Frans-Nederlands blijf  ik de Franstalige markt volgen. Op deze blog zal ik trachten u regelmatig op de hoogte te houden van interessante ontdekkingen en literaire pareltjes. Het is mijn bedoeling u te inspireren en uw enthousiasme aan te wakkeren voor het uitgebreide aanbod spannende, grappige, akelige en meeslepende Franse jeugdboeken. Kom dus zeker regelmatig eens kijken op deze website. A bientôt!

Vriendelijke groeten,

Els Dumez-Blocken